AFC-LOGO-OK-1-small 

Ode aan de scheidsrechter

zaterdag, 29 februari 2020,

Ode aan de scheidsrechter

Zaterdag 29 februari een dag die niet elk jaar voorkomt, was er één om niet te vergeten.
De mannen van AFC’34 O19 hadden al een paar weken niet gevoetbald en ik moet zeggen dat ook de trainingsintensiteit op een heel laag pitje stond. Niet vreemd als je weet dat deze periode de weersinvloeden belabberd zijn. Storm en regen lijkt meer  regelmaat dan uitzondering te zijn. Tegenwoordig voor elke storm een naam: Ciara, Dennis, noem ze maar op en ik heb af en toe het idee dat Ellen, Francis en Gerda  er al aan zit te komen. Met deze snelheid zal naam Willow snel op het journaal te horen zijn.

Vandaag op deze dag was het een keer droog. De wedstrijd was gelukkig vroeg gepland  want  de voorspelling was dat in de middag de regen de regenmeters weer zouden gaan vullen. Ook een mooi  vooruitzicht voor de supporters  als je weet dat je op het D veld moet spelen waar geen tribunes zijn om een beetje droog de wedstrijd te kunnen aanschouwen. Op het programma stond een oefenwedstrijd tegen KFC O19, maar eigenlijk wil ik het daar niet over hebben.

Bij de aftrap bleek dat we geen scheidsrechter hadden. Zelf had ik het nog niet door totdat ik een heel klein mannetje het veld op zag lopen. Ik schatte hem rond de 13 jaar, maar groot van stuk was hij zeker niet. Langs de kant hoorde ik al opmerkingen als “ moet hij de wedstrijd gaan leiden ?”.
Wanneer je dan hoort dat er geen scheidsrechter is, ben je al blij dat iemand dit op zich wil nemen, maar zo jong tussen al die boomlange mannen van twee meter waar de testosteron door de lijven giert zou toch vermoeden dat de wedstrijd de negentig minuten niet zou halen.
Gedecideerd startte de scheidsrechter de wedstrijd en al snel bekroop mij het gevoel dat hier niet zomaar iemand de wedstrijd aan het leiden was. Scherp fluitend bij elke overtreding, maar ook met handgebaren aangeven dat er niets aan de hand was en dat doorspelen de enige optie in zijn ogen was, gebeurde regelmatig tijdens deze wedstrijd. AFC’34 kwam snel op een 3-0 voorsprong met mooie, snelle aanvallen en mooie doelpunten, maar voordat het rust was, was ook de spanning weer terug (3-2). Geen enkel commentaar op deze scheidsrechter die op zijn grensrechters af ging en zichzelf niet belangrijker  maakte door de constateringen van de grensrechter te negeren. Wanneer een scheidsrechter  niet opvalt door dubieuze beslissingen te nemen, heeft hij het in mijn ogen goed gedaan. Eigenlijk viel deze scheidsrechter helemaal niet op afgezien van zijn leeftijd  en was het van beide kanten een hele leuke wedstrijd om te zien.
Het spel stil leggen, wanneer er bij een duel een speler met een hoofdwond naar de vlakte ging, was voor deze scheidsrechter geen enkel probleem. Duidelijk fluiten en met armen aangeven welke kant het spel vervolgt moest worden was voor spelers en toeschouwers mooi  om te zien en gaf duidelijkheid.
En wanneer de scheidsrechter  van een coach te horen kreeg dat het misschien wel eens rust kon zijn, maakte hij duidelijk kenbaar (d.m.v. zijn vingers) dat er nog vier minuten te spelen waren. De coach kon weer gaan zitten.
Geen Getaffe-Ajax waar de  hele wedstrijd uit  43 minuten bestond, maar gewoon 45 minuten zuivere speeltijd voor de eerste en 45 minuten voor de tweede helft. Wat een topper.

De tweede helft had de scheidsrechter zijn voetbalschoenen gevonden, waar hij één minuut voor de wedstrijd nog geen tijd voor had gehad. Ook deze helft vervolgde hij zijn wedstrijd met de juiste beslissingen. AFC’34 liep uit naar 5-2 met  heel leuk spel, echter kregen we ook doelpunten tegen. Eén keer hoorde ik een speler commentaar geven, maar dat veranderde zijn beslissing niet. De wedstrijd met de vele doelpunten ( volgens mij werd  het 8-4), was voor de toeschouwers leuk om te zien, maar toch zal bij mij deze scheidsrechter op het netvlies blijven staan. Het leiden van een wedstrijd van teams O19 op deze leeftijd  is niet eenvoudig. Mannen die in deze fase van het leven denken dat ze de hele wereld aankunnen, negentig minuten de baas zijn is niet niks.
Langs de kant denkt iedereen dat hij het veel beter kan, maar deze scheidsrechter liet het tussen de lijnen zien. Vele scheidsrechters zouden aan dit optreden in mijn ogen een voorbeeld kunnen nemen .

Mijn advies aan deze scheidsrechter zou dan ook zijn: gaat het voetballen niet lukken op een niveau wat jezelf zou willen, ga dan voor een scheidsrechters carrière. Het talent heb je zeker in je

Bilal bedankt.

Sportpark

Secretariaat

Volg ons ook op