AFC-LOGO-OK-1-small 

Het unieke seizoen van AFC'34 'zatje' 1, het unieke jaar van Frank Buis

dinsdag, 21 maart 2017,

ALKMAAR - Zondagochtend wakker worden, even de telefoon checken zoals iedere dag. Een whatsapp van Jos Vreeker: Frank Buis overleden. Punt.

Wat???

Slaap even uit de ogen halen. Nog een keer lezen.

Het staat er echt. Frank Buis overleden. AFC-er in hart en nieren. Zal het wel kloppen? Dit kan toch niet? Contact zoeken met anderen, die inmiddels ook wakker zijn. Het nieuws klopt ook nog.

Zitten. Vloeken. Een leeg gevoel. Blik op oneindig. Even geen woorden meer hebben.

Wie AFC'34 een beetje kent, kent Frank Buis. Ik dus ook. Hoewel ruim 4 jaar jonger kwam ik hem ontelbare keren tegen bij AFC'34. Vooral bij zijn geliefde AFC'34 'zatje' 1. Daar associeer ik Frank ook altijd mee: zatje 1. Trainer geweest van o.a. AFC'34 zondag 2 en diverse jeugdteams, maar in mijn ogen was Frank AFC'34 zatje 1.

Denkend aan Frank en denkend aan zatje 1 komt de hele film weer boven: dat onwaarschijnlijke seizoen in de vierde klasse, waarin de ploeg op degraderen stond, maar alsnog erin bleef na een scenario wat we niet meer gaan meemaken denk ik.

Frank, als je dit leest, ik realiseer me ondertussen dat het al heel lang geleden is dat dat seizoen (1990/1991) de revue passeerde en dat de meeste AFC-ers dit niet meer voor de geest kunnen halen. Ik voel me verplicht om dit nu uit de vergetelheid te halen, als herinnering aan jou en aan dat unieke seizoen. Dat we jou, tesamen met dat team uit onze historie, nooit zullen vergeten.

Na 16 wedstrijden 1 punt verzameld. Geen tikfout. AFC'34 draaide erg slecht en leek hopeloos verloren. Via het terughalen van wat oud-spelers, ik meen o.a. Adrie Hermes (Gerard Beentjes?) gingen nog eenmaal de schouders onder het team. Jan Beelen was als trainer in deze fase als interim-trainer toegevoegd aan de groep.

Het ging lopen. Het ging zelfs zo goed lopen, dat de laatste 6 wedstrijden werden gewonnen. 22 gespeeld 13 punten. Een gedeelde 11e plek met ZCFC en....nog periodekampioen geworden ook!
Echter, eerst moest een beslissingswedstrijd tegen ZCFC worden gespeeld. De verliezer zou alsnog degraderen. AFC'34 speelde eerst nog gelijk, maar een noodzakelijke tweede wedstrijd ging verloren. Gedegradeerd met een periodetitel op zak. Dachten we.

Toen kwam een brief van de KNVB binnen. AFC'34 mochten samen met drie andere clubs alsnog spelen voor 1 vrijgevallen plek in de vierde klasse. Eerst thuis tegen De Meer: winnen. Daarna uit naar NFC in Amstelveen, waar AFC'34 lange tijd met 0-1 achterstond. Er moest minimaal gelijk worden gespeeld en dat gebeurde ook nog: met een kopbal vlak voor tijd van verdediger Rene Veelders (in mijn beleving buiten de zestien ingekopt!) werd het alsnog 1-1. De laatste wedstrijd op het veld van CSW in Wilnis tegen DOSC uit Den Dolder. Ja hoor, ook die werd gewonnen en het wonder was daar: AFC'34 bleef toch vierdeklasser!

Namens de Alkmaarsche Courant mocht ik van alle duels een verslagje maken, dus de teneur daarin valt te raden. Het seizoen was nog niet voorbij, want de gewonnen periodetitel mocht nu ten gelde worden gemaakt. Eerst tegen FC Castricum op het veld van HSV. Het sprookje werd mooier en mooier, want ook dit duel werd gewonnen. Pas tegen Purmersteijn, op het veld van GVO, ging het mis en verloor AFC'34 redelijk kansloos. Bij winst had AFC'34 een finalewedstrijd mogen spelen voor promotie, maar die laatste halte werd dus niet gehaald. Niemand die erom treurde, het sprookje was feitelijk al af. Zelfs de landelijke pers maakte melding van dit ongekende fenomeen; een ploeg die nagenoeg gedegadeerd was, maar toch opstond en bijna nog promoveerde. Zeven extra wedstrijden moeten spelen. Ga er maar aan staan.

Frank, jij was als bikkelende voorstopper met de afgezakte kousjes een zeer belangrijke schakel in dit team, met o.a. spelers als Peter Oosterveer, Ronald Groot, Remie Brons, Rene Veelders, Peter Besteman, Dirk Pronk, Andre Pronk, Jos Keijsper, Patrick Broers en nog vele anderen wiens namen ik niet gelijk paraat meer heb (sorry daarvoor).

Het is lang geleden, maar soms schiet me deze serie wedstrijden nog te binnen. Het was echt uniek wat zatje 1 hier presteerde. Om de circel rond te maken: in de Kerstbijlage van de krant dat jaar mocht ik jou een interview afnemen om nog een keer terug te kijken op dat sprookje.

Dat terugkijken doe ik nu nog keer. Voor jou, Frank. Dat we het nooit zullen vergeten.

Rust zacht, Frank.

Gerard Klaver jr.

 

 

Sportpark

Secretariaat

Volg ons ook op