AFC-LOGO-OK-1-small 

Dé onmisbare vrijwilliger: Gerard Klaver jr

donderdag, 30 juli 2020,

De onmisbare vrijwilliger van onze vereniging is deze keer Gerard Klaver jr.  Onze vaste volger van het 1ste Zondag elftal! Op zondag live via Twitter het wedstrijdverloop bijhouden, en al het nieuws omtrent zondag 1 op de site.

Als verslaggever/reporter kan hij zelf natuurlijk het beste verwoorden hoe en waarom hij zich al vele jaren aan AFC'34 heeft verbonden. Tipje van de sluier.. Hij verteld dat wijlen Bert Veelders (AFC'34 archivaris) op zijn sterfbed vroeg of hij de historie wilde bijhouden van alle  spelers en gespeelde wedstrijden van Zondag 1! En zo geschiedde....

Hallo AFC-ers,

Ben vereerd met de titel ‘De onmisbare Vrijwilliger van AFC'34" ’.  Waarom ik? Zijn genoeg anderen die meer doen. 

Enfin, leuk is het zeker. Dat geeft me inspiratie voor een stukje tekst.

Ben vanaf mijn 7e lid geworden bij AFC’34, dus inmiddels 45 jaar betrokken bij de club. Mijn vader zat destijds in het bestuur en later werden ook mijn broers David en Joost lid. Altijd met veel plezier gevoetbald, al heb ik nooit in selectieteams gespeeld. Breedtesport was meer mijn ding, zullen we maar zeggen. In die tijd ging ik heel vaak met mijn vader mee als het eerste team speelde, dus ik mag zeggen dat ik inmiddels honderden duels van de hoofdmacht heb gezien. Dat begon in de periode van Bas du Mortier, Adrie Hermes en Gerard Beentjes tot aan de huidige spelers. Zullen er dus heel wat zijn die ik voorbij heb zien komen. Zaten echt een paar geweldige toppers tussen. Spits John Klaver (geen familie J) die ze uit alle standen binnen schoot, Patrick Kooge die altijd goed was voor 26 duels per seizoen en uitkwam op ik geloof 443 wedstrijden. Of Lars Boekel, die als een TGV langs de lijnen vloog. Maar ik kan en kon ook genieten van spelers als Jelle Schut, Luc Schuffelen, José Fortes Rodriguez en Jerry van Sluis. Mouwen omhoog en gaan.

Veel hoogte- en dieptepunten meegemaakt, maar de titel van de hoofdklasse in 1997 was toch wel mijn mooiste moment bij de club. Ik woonde toen in Ede, maar reed lachend die dag naar Alkmaar. Wist: deze gaan we pakken (ik zal bekennen, ik kreeg het in de buurt van Utrecht ff te kwaad). DWV werd dik verslagen en na afloop een feest……….fantastisch. Was ook een heel sterk team met onze huidige trainer Job Dragtsma als trainer. De wedstrijden om het Nederland kampioenschap tegen Baronie en HSC’21 waren ook om te smullen, al werden we net geen eerste. Ben dus aardig vergroeid met het eerste team in al die jaren. Het is me ook nog nooit gebeurd dat ik om 16.00 uur niet weet wat AFC’34 heeft gedaan. Zelfs ooit op vakantie in Thailand bleef ik op de hoogte. Het was daar al dik in de avond, maar de sms werkte goed…..:)

Echt een mooiste wedstrijd heb ik niet voor ogen, maar wel een paar pareltjes die ik nooit zal vergeten. DHC uit: 3-1 voorstaan, om dan tegen 8 (!) man toch op 3-3 te komen, om alsnog te winnen via een goal van Verdi Sambo. Trainer Jaap Schilder was me een partij opgelucht en boos tegelijk…..Of de wedstrijd uit bij Baronie, waar we met 2-1 wonnen. De mooiste uitslag waarbij ik (helaas) nièt aanwezig was, was ooit Hillegom-uit. Vier keer op achterstand komen, vier keer gelijk maken en dan met 4-5 winnen. De apps bleven maar binnen komen, de laatste was het leukste! Ik was op dat moment met mijn gezin in museum Naturalis, mijn vrouw werd steeds bozer. Doe die telefoon eens weg……!

De mooiste treffer ooit was wat mij betreft van Raymond Huisman, uit bij VCS in Den Haag. Die schoot een vrije trap in 1x achter de keeper van zeker 45 meter afstand. Die had een kogel in zijn benen, enorm. Natuurlijk ook degradaties meegemaakt, maar dat wist AFC’34 altijd wel weer om te buigen naar een goed seizoen in de eerste klasse.

In al die jaren heb ik vooral vanachter de computer AFC’34 kunnen en mogen helpen. Schrijf vaak artikelen voor de website, Twitter ook nagenoeg iedere dag de nodige zin – en onzin en houd bv het schema bij van aantal gespeelde wedstrijden in zondag 1 van alle spelers. Dit kwam nog voort uit een afspraak met wijlen AFC’34-icoon Bert Veelders. Hij vroeg op zijn sterfbed of ik het wilde overnemen. Ik kon niet weigeren, maar doe het graag. Daarnaast regel ik oefenduels voor het eerste team en schrijf ik soms namens de Alkmaarsche Courant een artikel over een duel van AFC’34. Twee vliegen in èèn klap dan.

Sinds 15 jaar woon ik in Hoofddorp en spelen mijn twee zoons Ralph en Mees bij sv Hoofddorp. Dus ik zit vaker bij deze club dan dat ik fysiek bij AFC’34 ben, maar de combinatie is prima. Eens een AFC-er, altijd een AFC-er. Toch?

Hoop nog lang bij AFC’34 betrokken te blijven, omdat vooral de contacten met veel andere voetballiefhebbers een mooie afleiding vormen van het dagelijkse (Heineken binnendienst-)werk.

AFC-ers, tot snel langs de lijn. Al maanden geen voetbal meer gezien, ben er vreselijk aan toe!

Gerard Klaver jr.

Sportpark

Secretariaat

Volg ons ook op