AFC-LOGO-OK-1-small 

Als je haar maar goed zit

dinsdag, 13 oktober 2015,

Eigenlijk ben ik wel een beetje benieuwd naar de kijkcijfers van de wedstrijden van het Nederlands Elftal. Waarschijnlijk kijken er meer mensen naar de kwalificatiewedstrijden, dan naar Heel Holland Bakt. En dat is op zich redelijk apart, aangezien de aantrekkelijkheid van het spel een stuk minder smaakvol is dan de gebakken verrassingstaarten. Het moge dus geen verrassing zijn dat we voor het EK niet bepaald gebakken zitten. Ach, het is maar een spelletje, als je haar maar goed zit.

Dus op naar de kapper om te kortwieken en in de verf gezet te worden. Door de zaak schalt de hoofdkapster ‘geen grijze haren’. Mijn dag is nu al goed, zo weinig is er maar nodig om vrolijk te worden. Naast mij wordt meer gediscussieerd dan geknipt. Toch jammer dat ik zonder brilletje zo weinig kan zien. Lijkt of er wel drie mensen rondom de stoel bezig zijn. Waarom had ik niet gekeken voordat ik ging zitten? 

De persoon naast mij heeft meerdere kruinen. Twee of drie kruinen. Zou dat in de kapperswereld nu positief zijn en geschikt voor een goed kapsel of juist niet? Hoeveel kruinen zou mijn kind hebben? Heb deze nooit geteld, ontaarde moeder. Zou een dubbele kruin net zo goed zijn in het voetbal als een tweebenig talent? Dat je dan met dubbel effect kunt koppen? Een soort onzichtbaar geheim wapen bij corners.

In de tijdschriften beoordeel ik de wazige kleuren op compositie en probeer te raden waar de foto over gaat. Zonder bril dus. Dik haar, naast mij is dik haar. Dat is goed, heel goed hoor ik de kapster zeggen en er volgt een opsomming van alle voordelen. ‘Beter dik haar dan een dikke kont’ wil ik zeggen, maar hou mij uiteraard in en concentreer mij op de kleurverdeling in de foto’s.

Naast mij worden de stemmen luider, hoger en drukker. Het gaat niet goed met de dubbele kruinen of het dikke haar. Er zit iets scheef en er mag absoluut niet opgeschoren worden. De hoofdkapster neemt het over en legt rustig uit dat er een groot verschil zit tussen de 1 mm en 5 mm van de tondeuse. Ik wist dat een mm verschil bij Max Verstappen punten kan schelen, maar in een kapsel? Enfin, het dubbeltje, oké 10 eurocent, viel. Er zit een jongetje van een jaar of tien stilzwijgend in de stoel en zijn moeder wervelwindt om hem en de kapster heen alsof het een WK bloemschikken is. 

Op Instagram is een kapper die zo iconisch creatief is met figuren snijden in gemillimeterd haar, echt uniek. Moeder is druk met mobieltje aan het zoeken. Je voelt gewoon de enorme teleurstelling als ze leest dat deze kapper in Amerika woont. Anders had ze zoonlief denk ik zo uit de stoel getrokken en versleept naar de Figuursnijder. Maar hoofdkapster gaat het ook proberen. Met arendsogen volgt moeder alle bewegingen en coacht de gediplomeerde kapper alsof zijzelf een keten kapsalons onder haar hoede heeft.

Het zou een apart verschijnsel zijn op het veld. Bij elke speler drentelt een ouder mee die eerst overlegt over mogelijkheden, passes, binnen- of buitenkant wreef, overspelen of zelf doen. Het spel stilleggen voor een time-out om de opstelling aan te passen, of het wisselbeleid van de trainer ter discussie stellen. Met naaldhakken of vuisten de tegenstander of scheidsrechter uitschakelen, alles voor het kind. 

Zie je het voor je? Yep Kramer die voor Sven de binnenbocht inspecteert, of Jos Verstappen die in een snelle bolide rijdt met Max er achter in de aanhanger. Laten we onze kinderen het vooral niet zelf doen, maar alles uit handen nemen. Elke beslissing van een ander, een docent, een coach, een scheids aanvechten. Laten we vooral ons kind niet ervaren hoe het in het leven werkelijk gaat, met vallen en dus opstaan, met teleurstellingen en succes, huilen en lachen. Met opgroeien, zelfstandig worden, een eigen persoonlijkheid, een mens en geen gewenste kopie.

Dat het jongetje de lange zit in de stoel ondertussen niet zat is verbaast mij. Hij zit er al zeker driekwartier roerloos en stilzwijgend. Je zou bijna niet doorhebben dat er iemand zit. Moeder is in regie, dat is wel duidelijk. Je wil toch zus en zo kirt ze tegen hem. Zo hebben ze het toch allemaal in klas? “Ja” zegt hij zachtjes. 

Zo enorm graag had ik gewild dat hij zou zeggen “Het zit mij wel gescheten, gooi er een pot wax in en laat mij lekker buitenspelen, ga je bezig houden met je eigen coiffure en laat mij nu gewoon eens mijn eigen gang gaan en zit niet steeds met je neus op mijn bezigheden, get a life!”. Had het wel heel stoer gevonden, maar het bleef bij een kleine “ja”. En in mijn hoofd echoot het typetje van Koot&Bie “Ja moederrr”.

Luciënne van der Stouwe

 

Vulcano, Als je haar maar goed zit: https://youtu.be/eUBlOmdKWEw?t=2s

Koot&Bie, Zwieren: https://youtu.be/tLEt85mOr_g

 

Sportpark

Secretariaat

Volg ons ook op