AFC-LOGO-OK-1-small 

Aanvoerder Emre Aykan : "Het is nu vijf voor twaalf bij AFC'34" (NHD 29-12-18)

zaterdag, 29 december 2018,

Geen voetbalclub uit de regio die dit jaar vaker negatief in het nieuws kwam dan AFC’34. De heisa ontstond buiten het veld, maar een plek in de degradatiezone van de eerste klasse verraadt dat er meer aan de hand is. „Hoe zeg je dat? Het is vijf voor twaalf bij ons”, stelt aanvoerder Emre Aykan (25).

Hij weet ook wel dat de twaalf punten die AFC’34 in de eerste seizoenshelft van de eerste klasse pakte voor gezichtsverlies zorgen. „Maar ik ben ervan overtuigd dat wij niet degraderen. Daarvoor hebben we teveel kwaliteit. Gebeurt het wel, zou dat AFC-onwaardig zijn.”

Tevergeefs
Het jaar 2018 start voor de spelers van AFC’34 met het nieuws dat er in het nieuwe seizoen geen eerste zondagelftal meer is. Er komt een nieuw bestuur dat daar een stokje voor steekt, maar ook wil voorkomen dat de halve selectie vertrekt. Het blijkt een hopeloze missie.

„Nu zag ik op Whatsapp voorbij komen dat Bas Kansen inviel voor Odin’59 tegen Heerenveen in de KNVB-beker”, zegt Aykan. „Dat soort jongens hebben een stap hogerop gemaakt die ik ook voor ogen had bij Fortuna Wormerveer. Dat het niet zo is uitgepakt voor mij, doet pijn. Was ik langer gebleven, zou er ongetwijfeld een kans zijn gekomen.”

Maar de roep van AFC’34 is sterk. Het is de club die hem als tweedejaars B-junior oppikt bij Alkmaarsche Boys. Waar hij als achttienjarige debuteert in de hoofdklasse en talloze herinneringen heeft.

Afgelopen zomer is het nog maar een paar dagen voordat Aykan zijn officiële debuut voor hoofdklasser Fortuna Wormerveer kan maken. Hij mist het vertrouwen van de trainer bij de club die hij vijf weken eerder zijn ja-woord heeft gegeven. ’Als ik bij Fortuna toch niet speel, kan mijn oude club AFC’34 mij beter gebruiken’, denkt hij. Vlak voor het seizoen in de hoofdklasse start, is hij terug in Alkmaar.

Aykan draagt sinds zijn comeback achterin bij AFC’34 de aanvoerdersband. Hij is een van de dragende spelers in een sterk verjongde selectie. „Ik speel misschien met vijf, zes jongens samen die hier vorig seizoen ook al zaten. Verder zijn het jonge, hongerige gasten.”

Niet weggespeeld
Coach Job Dragtsma, voorheen werkzaam bij onder meer AZ, Fenerbahçe en FC Volendam, zag er een uitdaging in. Hij is een kind van de club en wilde een doemscenario voorkomen.

De resultaten liegen er niet om: dat is tot nog toe best lastig. „Maar”, meent Aykan, „als ik kijk naar het begin van het seizoen hebben we enorme stappen gemaakt. Toen had ik er ook nog mijn bedenkingen bij. Uiteindelijk zijn we geen enkele keer helemaal weggespeeld. Dat zegt genoeg.”

Leeftijdscategorie
Ook over het scoutingsbeleid van AFC ’34 is dit jaar veel te doen. Sommige clubs, waaronder Alkmaarsche Boys, vinden dat de hoogst spelende amateurclub uit Alkmaar geen spelers meer mag scouten in de leeftijdscategorie onder veertien jaar.

„Een gekke situatie”, vindt Aykan. „Ik bedoel: aan de ene kant snap je die clubs wel. Dat ze het niet leuk vinden. Maar als ik naar mezelf kijk: ik was zestien toen ik naar AFC ging. Had ik die stap maar eerder gemaakt, denk ik nu. Je hebt hier iedere training te maken met topcoaches. Als ik de lijst met spelers zie die van hieruit de stap naar een BVO maken, vind ik dat indrukwekkend. Kijk: als blijkt dat mijn neefje op zijn veertiende heel goed kan voetballen, dan zou ik echt niet twijfelen. Dan breng ik hem liever gisteren dan vandaag naar AFC’34.”

Nu het eerste elftal voornamelijk uit jonge gasten bestaat, zegt dat volgens Aykan genoeg over de potentie op het complex aan de Robonsbosweg. De captain wijst op de rol van Job Dragtsma in het ontwikkelingsproces.

Landskampioen
„Hij geeft bijvoorbeeld trainingen aan de coaches van jeugdteams. Als je ooit bij Fenerbahçe de jeugdopleiding hebt gedaan en Inter Turku uit Finland voor de eerste keer in het bestaan landskampioen hebt gemaakt, dan heb je er natuurlijk wel verstand van.”

Deze positieve vooruitzichten maken dat Aykan, ondanks de malaise van 2018, vertrouwen heeft in de toekomst. „Over maximaal drie jaar doen wij weer mee om het kampioenschap. We moeten nu gaan bouwen. Dat ben ik leuker gaan vinden dan ik van tevoren had verwacht. Als ik kijk naar een jongen als Sercan Yilmaz... die is twintig jaar en al een echte leider in het veld. Als het team niet draait zoals hij het wil, kan hij uit zijn slof schieten. Daar leer ik als aanvoerder ook van. Dan denk ik: je hebt gelijk, iedereen moet voorop in de strijd gaan als we dit seizoen wat willen bereiken.”

Of hij zelf over drie jaar bij AFC’34 speelt, is wel nog de vraag. Want hoewel zijn eerste poging om hogerop te komen geen succes was, blijft hij ervan dromen.

Ambities
„Natuurlijk loop ik met ambities rond. Ze zeggen weleens dat je als 28-jarige op de top van je kunnen zit. Dat wil ik graag ervaren. Maar als ik over drie jaar hier nog steeds speel, heb ik daar vrede mee. Ik werk, voetbal en doe een post-master. Dat zijn drie topsporten die nu veel tijd van mij vergen.”

Sportpark

Secretariaat

Volg ons ook op