Begeleiders AFC’34: Het hart van de club!

Het zijn noodgedwongen voetbal loze maanden op en rond de voetbalvelden. Ook bij AFC’34. De winterperiode is sowieso een periode dat de bal minder rolt, maar het voelt nu allemaal anders.
De bal moet snel weer rollen. Natuurlijk, de jongste jeugd traint ‘gewoon’ door, maar het competitie-element is er niet. Winnen, verliezen, teleurstelling, vreugde. “Hoeveel gespeeld jongen? Pap, 3-1 gewonnen!” Dat gevoel, dat wordt overal gemist.

Nu we in een periode zitten zonder actief voetbal, is het een mooi moment om eens een aantal vrijwilligers van de club op het toneel te krijgen. Vrijwilligers, die de club verder (willen) helpen en dus onmisbaar zijn voor onze vereniging. We trappen af met Patrick Laan, verbonden als teammanager aan AFC’34 011-3.

Waarom ben je begeleider?
Ik vind voetbal zelf erg leuk en heb vanaf de E-tjes tot aan de senioren zelf ook gevoetbald. Altijd op kelderklasse niveau en het ging, zeker de laatste jaren vooral om de gezelligheid.
Hoe lang ben je al begeleider?
Dat mijn inmiddels oudste in de mini’s ging voetballen en een begeleider nodig was heb ik geen moment getwijfeld om deze taak op mij te nemen. Uiteindelijk werd dit team een selectie elftal en ben ik na een paar jaar supporter geweest te zijn nu alweer een aantal jaar begeleider van mijn middelste.
Wat vind je leuk aan het begeleiderschap?
Begeleider zijn vind ik erg leuk omdat je de jongens van jongs af aan ziet groeien zowel fysiek als emotioneel. Erg leuk om ze van kleine dwergen naar jonge jongens zie op te groeien.
Welke reacties krijg je van de kinderen terug?
Ik word op het schoolplein regelmatig aangesproken dat ze weer zin hebben om te trainen, of hoe laat de wedstrijd is op zaterdag of dat ze het jammer vonden dat de wedstrijd was afgelast.
Waar ben je het meest tevreden over bij AFC’34?
Ik vind AFC’34 een fijne club waar mooie en goede trainingen worden gegeven. Ik heb dat vooral de afgelopen jaren zien veranderen van focus op primair de selectie naar de gehele organisatie. Met name de trainingen, zowel de duur als momenten als intensiteit is enorm verbetert de laatste jaren voor vooral de niet selectie teams.
Wat zouden wensen zijn voor de toekomst?
Bij een club met ambitie horen ook faciliteiten met ambitie. Het niet kunnen douchen na een wedstrijd stoort mij enorm. Ik weet dat het ingewikkeld in elkaar zit, met name omdat het complex wordt gehuurd, maar het is natuurlijk belachelijk dat dit zo is opgelost door de gemeente. Ik hoop dat dit snel wordt opgelost.
Verder vind ik ook dat AFC’34 een mini-veldje mist. Zou heel leuk zijn voor de jeugd. Dit zou mijn inziens perfect tussen het A en B-veld nu kunnen. Dat bos (of afvalplaats?) eruit en een kooi erin. Maar ook dit zal wel niet makkelijk zijn omdat het complex wordt gehuurd.
AFC ga zo door. Ik hoor louter positieve signalen over de wedstrijden en trainingen vanuit het team wat ik begeleid. Goed bezig!

We danken Patrick voor zijn inbreng en schakelen door naar Ferry Kramer. Ferry is begeleider van AFC’34 O14-3.

“Ik ben geboren op 1 april 1972 en vader van Wes Kramer; speler bij de 14-3. Woont sinds 2003 in Alkmaar samen met Elisa en Wes. Toen Wes begon met voetballen in 2013, was het meteen duidelijk: AFC34 was de club. Hij hoefde nergens anders te kijken, want er bestonden geen andere clubs. Opgestart in de F6 en zoals gebruikelijk stond iedereen elkaar een beetje aan te kijken op de vraag: Wie gaat er coachen? Ik had weinig of geen ervaring met coachen, maar stak aarzelend mijn hand op. Uuuuh ik wil het wel proberen, maar niet alleen. Daarnaast vond ik het gelijk een goede gelegenheid om op deze wijze een steentje bij te dragen als vrijwilliger bij de club.”
Ferry vervolgt: “In Mischa Saparov heb ik een goede medestander gevonden die destijds met zijn zoon Dyami uit Petten kwam gereden en een groot voetbalhart heeft. En zo ben ik eigenlijk altijd betrokken gebleven bij het team waar mijn zoon in voetbalt. Van 2013 tot 2021 in wisselende samenstelling met Mischa, Pieter List en Rob Pover. Met de eerste 2 ook een mooie vriendschap opgebouwd. Het begeleiden van een team heeft voordelen en nadelen. Je bent als begeleider best druk tijdens de wedstrijden met het bijhouden van de wissels, de statistieken en allerlei andere zaken, waardoor je soms minder mee krijgt van de prestaties van je eigen kind.
Maar het is prachtig om te zien hoe de boys zich ontwikkelen van springerige kleuters naar bonkige pubers. Van verlegen mannetjes naar bijdehante gasten. Sommigen voetbaltechnisch enorme stappen zien maken en anderen juist minder talentvol blijken te zijn. Het samen vieren van successen, teleurgesteld zijn bij verlies, onrecht of blessures. De gesprekken en het lachen met en soms om elkaar. Doorgaans ontzettend leuk contact met de ouders van de spelers.
Je bent eigenlijk vader, moeder, leraar, diplomaat, manager en administratief medewerker tegelijk. Je komt op plekken, waar je anders nooit komt en je leert ontzettend veel mensen kennen. Bij AFC34 is het grote voordeel dat je de teams niet zelf hoeft te trainen (in mijn geval ook niet verstandig); dit is allemaal heel goed geregeld. Je kunt altijd terecht kunt bij Milko, Robin of Nick als je tegen een probleem aanloopt op wat voor manier dan ook. Het is een prachtige ambitieuze club met heel veel zeer positieve en betrokken mensen, waar voetbal hoog in het vaandel staat.’’

Ferry heeft nog een wens voor de toekomst: “Na een tijd scheiden de wegen van Mischa en mijzelf bij AFC34 en wil ik even stoppen als begeleider. Dit heeft te maken met wat privé-zaken en het feit dat ik ook graag een jaartje rustig wil kijken bij Wes zonder alle randzaken.”

Ferry, dank voor je bijdrage, blij met je inbreng!

Dan het woord aan Marco van de Koppel, teammanager van AFC’34 016-1.

Waarom ben je begeleider?
“Ik ben begeleider omdat ik op de eerste plaats natuurlijk gek van het spelletje ben en de club graag ondersteun in een rol als vrijwilliger. Daarnaast vind ik het prachtig om de ontwikkeling van spelers van nabij te volgen en ze hierbij te ondersteunen waar mogelijk. Samen met de trainer-coach en medebegeleider zorgdragen dat de randvoorwaarden aanwezig zijn om het team de focus te kunnen laten hebben op hun doelen, ambities én de wedstrijden.”
Hoe lang ben je al begeleider?
“Ik ben nu 4 jaar teammanager; eerst van de 13-1, toen de 14-1, later de 15-1 & nu de 16-1. Zolang ik het idee heb dat ik wat kan bijdragen aan het team en het leuk blijf vinden geniet ik ervan.”
Wat vind je leuk aan het begeleiderschap?
“Ik zeg weleens: “de trainer-coach en de spelers zijn de tandwielen … als teammanager ben je de olie”. Ik hou ervan als de organisatie binnen een club en rondom een team met een serieuze ambitie goed voor elkaar is en we ons professioneel kunnen presenteren zowel “thuis” als “uit”.
Het team als collectief is altijd “1”, daarnaast is het goed om waakzaam en alert te zijn op eventuele fricties, irritaties, vorm van spelers.. kortom: zaken die de sfeer binnen en de progressie van het team (kunnen) beïnvloeden.”
Welke reacties krijg je van de kinderen terug?
“Dat krijgen we jaarlijks aan het einde van het seizoen terug. Ik heb het gevoel dat we elkaars inzet & enthousiasme waarderen. Serieus op de juiste momenten, maar af en toe een geintje ben ik ook wel van. Binnen het team moet er naast de wil om te ontwikkelen en presteren ook ruimte zijn voor fun.”
Waar ben je het meest tevreden over bij AFC’34?
“Mijn ervaring is dat alles bespreekbaar is: ideeën, aandachtspunten en vragen om hulp als een situatie hierom vraagt. De afgelopen jaren zijn er zichtbare stappen gezet in de vorming van het opleidingsplan als onderdeel van de jeugdopleiding. Verschillende betrokkenen hebben erg hard aan deze kar getrokken en je ziet het ieder jaar geoptimaliseerd worden. Mooi om te zien dat de club het voor veel jeugdspelers uit de regio mogelijk maakt om lol te hebben in het voetballen en voetbaldromen waargemaakt worden.
Mijn eigen zoon (Bart) heeft ooit de mogelijkheid geboden gekregen om de overstap te maken van onze club Victoria-O naar AFC’34. Toen met als doel om in het verlengde van een jaar AZ Voetbalschool: “met de beteren tegen de beteren” te voetballen waardoor je maximaal de mogelijkheid krijgt om je eigen vaardigheden te ontwikkelen. Terugkijkend is dit een goede keuze geweest waar hij elke week nog van geniet. Inmiddels geeft hij zelf ook 2x/week trainingen aan de jongste jeugd bij AFC’34.”
Wat zouden wensen zijn voor de toekomst?
“Voor de korte termijn hoop ik natuurlijk vooral dat we de trainingen en competities ‘normaal’ kunnen hervatten. Voor het eigen team kijk ik natuurlijk uit naar een uitdagende competitie voor seizoen 2021-2022 en wellicht een 5e jaar als teammanager.. wie weet. Binnen de club zie ik gelukkig een betrokken en ambitieus bestuur, kader en trainersgroep dat ik er alle vertrouwen in heb dat er ook komend jaar weer stappen voorwaarts gezet zullen worden. De betrokkenheid van ouders, in allerlei rollen is erg welkom & noodzakelijk – met elkaar kunnen we de kar nóg soepeler laten rijden!”

Marco, jij ook bedankt voor alle inspanningen tot nu toe!

We schakelen door naar Ruud Niemeyer, begeleider van AFC’34 012-2. Ruud over zijn aandeel binnen AFC’34:
“Ik ben alweer 4 jaar begeleider en begon met de elftal-begeleiding bij het elftal van AFC’34 09-2. Van meet af aan was het fascinerend om te zien met welke beleving en enthousiasme jonge voetbalhelden de wedstrijden tegemoet traden. Tijdens, voor en na de wedstrijd komen alle emoties voorbij: van intense vreugde om de winst tot verdriet en soms frustratie om verlies. Het is soms een uitdaging om dat als begeleider op te vangen en te kanaliseren. Maar het is tevens prachtig om te zien hoe het team elkaar steunt en ook leert om te gaan met tegenvallers. Het allermooiste voor mij als begeleider is het sociale aspect: alle rangen en standen, met welke cultuur en achtergrond dan ook: voetbal verbindt en brengt mensen tot elkaar. Dat vind ik persoonlijk fantastisch en van grote waarde. AFC’34 speelt niet alleen een grote sportieve, maar ook een zeer waardevolle maatschappelijke rol!”

Fantastisch Ruud, dank voor je inzet!

We sluiten deze serie af met Jeroen van Hoven.
“Mijn naam is Jeroen van Hoven (45) woon in Alkmaar en ben vader van 3 zoons, Enno (16), Jesper (14) en Jort (11). Bijna 12 jaar geleden ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met AFC’34 omdat mijn oudste zoon ging voetballen. Het lag voor de hand dat het AFC’34 ging worden omdat zijn opa en zijn 2 ooms vroeger bij AFC’34 gevoetbald hebben.
Een paar jaar later ging Jesper ook voetballen bij AFC’34. Nieuw team en nog geen begeleider, dus samen met een andere vader samen voor het eerst teambegeleider geworden. Twee jaar ben ik teambegeleider van Jesper zijn mini team (JO6 & JO7) geweest tot hij besloot te gaan tennissen. Ik ben toen twee jaar begeleider van het team van Enno (O10 & O11) geweest. Na die twee jaar was inmiddels ook mijn jongste zoon Jort gaan voetballen en om alle kinderen net zoveel voetbal-coach-aandacht te geven kon ik natuurlijk niet anders dan in ieder geval minimaal twee jaar het team van Jort te begeleiden (JO6 & JO7).
Inmiddels speelt Enno in O17-1 en Jort in O12-3 en ben ik als teammanager nog steeds betrokken bij beide teams. Daarnaast ben ik ook al voor het 4de jaar verantwoordelijk voor het indelen van de ouders ter assistentie in de kantine van AFC’34. De kantine heeft een zeer belangrijke functie namelijk om alle bezoekers, ouders, trainers en spelers van de club te voorzien van een hapje en een drankje. Daarnaast is het ook nog eens een belangrijke bron van inkomsten voor de club.”

Jeroen vervolgt: “Ik heb deze taak dan ook altijd met veel plezier uitgevoerd. In die afgelopen 4 jaar hebben we het samen met de trainers/teammanagers en ouders goed op de rails gezet en is het voor mij tijd om het stokje aan het eind van dit seizoen over te dragen. Ik wil hierbij dan ook gelijk van de gelegenheid gebruik maken om iedereen te bedanken voor zijn/haar medewerking.”

De vacature staat dus open!

Jeroen: “In mijn jaren als begeleider is het altijd weer genieten als de kinderen zich op zaterdagochtend klaar maken voor de wedstrijd. Zowel bij de O17-1 als de O12-3. Bij de ‘kleintjes’ begint de warming-up altijd speels en gezellig, maar wordt het serieus als de wedstijd begint. Het meest geniet ik als een wedstrijd gelijk op gaat. De ouders langs de lijn en de kinderen in het veld gaan dan volledig in de wedstrijd op. Een gelijkspel kan dan bijvoorbeeld als een overwinning voelen. Bij de “groteren”, die in dit geval op een iets hoger niveau spelen is het eigenlijk niet anders. Alhoewel het natuurlijk wel heel speciaal is als je tegen FC Emmen, Cambuur Leeuwarden en Go Ahead Eagles speelt.
Bij AFC’34 kunnen dus alle kinderen die van voetbal houden op elk niveau hun draai vinden en rekenen op goede trainingen van gepassioneerde, getalenteerde en gediplomeerde trainers binnen de voetbalschool of van hun eigen team trainer.”

Jeroen sluit af: “Ondanks dat het vorige seizoen door Corona raar geëindigd is en het huidige seizoen ook heel anders verloopt dan gepland, zitten de jeugdcoördinatoren van AFC’34 niet stil. Zij zorgen ervoor dat er toch nog zoveel mogelijk gevoetbald kan worden en richten ze hun blik op de toekomst. Kortom, een club waar ik graag bij wil horen!”

Wij danken Patrick, Ferry, Marco, Ruud en Jeroen voor hun enorme inzet voor de club en hopen dat dit al inspiratie zal dienen voor anderen.

AFC’34 leeft!

Gerard Klaver en Nick Geurtsen