AFC-LOGO-OK-1-small 

AFC34 o15 - Hoofddorp O15

zondag, 05 maart 2017,

AFC’34 O.15 – Hoofddorp O.15   1-2

Vandaag stonden wij als AFC’34 O.15 met ons team voor de lastige taak om drie punten te pakken tegen Hoofddorp. Een noodzakelijk kwaad als je mee wilt doen met het kampioenschap.
Een tegenstander waar wij in de uitwedstrijd veel moeite mee hadden en een vereniging waar wij als speler en toeschouwer met een apart gevoel bij vandaan gingen na het laatste fluitsignaal van de destijds niet goed leidende  scheidsrechter.  
Destijds begonnen we goed aan de wedstrijd en konden we met een lichte voorsprong de rust in gaan. Maar na de rust keerde de wedstrijd en konden we met een man minder in de laatste minuut  toch de gelijkmaker  (2-2) nog net veilig stellen. Wanneer je dan ziet dat de spelers de kleedkamers niet normaal kunnen opzoeken en een aantal vervelende ouders de wedstrijd belangrijker maken dan die in werkelijk is, ga je toch met een rottig gevoel naar huis.

Vandaag waren er andere problemen voor onze trainer, die hierdoor voor de nodige creativiteit moest zorgen. Vele spelers die voor de aanvang van deze  wedstrijd niet fit waren. Twee langdurig  geblesseerde spelers, een afmelding wegens ziekte en een geschorste speler zette de teller al snel op vier spelers die er in de eerste ontmoeting wel bij waren. Ook moesten vroegtijdig twee spelers het veld verlaten vanwege een blessure, wat de teller op zes zette. Ook kon een van de spelers niet op tijd aanwezig zijn door andere verplichtingen, waar hij zelf niet veel aan kon doen. De moed zakt je dan wel een beetje in de schoenen als je het team met onbekende spelers uit een lager elftal op de grasmat zie lopen.

Je denkt wel eens dat de tegenstander hier ook last van kan hebben, maar zes spelers is wel erg veel. Wanneer er dan in de rust ook nog een speler vanaf moet vanwege een blessure komt de teller op zeven .
Er moet dan veel geschoven worden en wanneer ik dan naar mijn eigen zoon kijk, is een schakeling tussen de rechtsbuiten , nummer 10 en de plek in de spits , in één wedstrijd niet meer vreemd. Of hij er echt blij van wordt weet ik niet, maar je bent een team en je moet je schikken in de mogelijkheden die er zijn.

De eerste helft ging gelijk op. Er waren  goede kansen aan beide kanten, al waren de kansen voor AFC’34 groter. De aan beide zijde goed ingeschoten en gekopte ballen werden door beide keepers goed gekeerd. Er werden tijdens deze eerste helft kansen gecreëerd, die helaas niet werden benut. Met een gelijke stand (0-0) de rust ingaan was de juiste. Na de rust was de volgende tegenslag een feit en kon onze spits de wedstrijd niet vervolgen, Ook hij moest naar de reservebank en een volgende speler van onder de 14 jaar moest zijn intrede doen.
Hoofddorp rook zijn kans en probeerde de druk  op ons doel te vergroten. Het resulteerde in een vrije schietkans, waar onze keeper geen verweer op had. De achterstand stond op het scorebord en ik had er geen goed gevoel over of we dit nog konden gaan keren. Toen ook al vrij vroeg in de tweede helft één van onze verdedigers geblesseerd het veld moest verlaten, werd de mogelijkheid tot een goed resultaat tot een minimum beperkt. Ik moet wel zeggen dat de invallers hun stinkende best deden en terug kunnen kijken op een goede wedstrijd.  De kansen die wij kregen konden we niet in doelpunten omzetten en Hoofddorp kreeg kansen om de voorsprong te vergroten. Helaas voor
AFC ‘34 gebeurde dit halverwege de tweede helft ook en wist de rechtsbuiten simpel langs enkele spelers van AFC’34 te lopen, waardoor de 0-2 een feit was.
Na deze achterstand liet AFC’34 het hoofd niet zakken, wat ik deze competitie wel vaker zie.  De omzetting van de trainer , door een van de verdedigers naar voren te sturen, zorgde voor onrust bij enkele spelers van AFC’34, maar door deze druk konden we toch weer  kansen creëren.  Een van deze kansen wist onze spits te benutten en de spanning was gedeeltelijk terug in de wedstrijd (1-2). De omzetting bij ons  achterin veroorzaakte druk op het doel van de tegenstander, maar met vier man in de aanval was er ook voor de tegenstander een mogelijkheid om de één op één situaties uit te testen en de voorsprong  uit te breiden. De kansen die zij  kregen waren groot, maar konden niet worden benut. Wij waren echter te onrustig om te wachten op die ene kans voor de gelijkmaker en wilden te snel het doel zoeken. Het had een wedstrijd kunnen worden met dezelfde uitslag als de uitwedstrijd, echter dat gebeurde deze keer niet.  Het tijdrekken van de tegenstander werd door de goed leidende scheidsrechter goed ingeschat. Er werd ruimschoots blessuretijd bijgeteld, al is het dan toch altijd lastig voetballen.  Hoewel wij met deze extra tijd geen gelijkspel uit de eindstrijd wisten te behalen, was het toch nog wel een spannend slot van deze wedstrijd.

Ik denk dat je na deze wedstrijd weet dat je het kampioenschap moet gaan vergeten en met zoveel blessures de laatste  wedstrijden  de schade proberen  te beperken. Misschien zit ik er naast en verrassen de mannen en dame mij nog. Het zou zo maar kunnen, maar als dat niet het geval is moeten we proberen er nog een leuk einde van te maken met goed voetbal. Met zoveel geblesseerden is het lastig maar niets is onmogelijk. De uitslag van vandaag  was het hoogst haalbare en  gezien de wedstrijd zat er een gelijkspel misschien nog wel in, maar ook een groter verlies had tot de mogelijkheden kunnen behoren.

Ik wil de mannen en dame na deze wedstrijd toch een compliment maken en ik hoop dat ze de inzet die ze tot het einde toonde,  kunnen voortzetten.
Op naar de volgende wedstrijd, welke ook geen eenvoudige wordt tegen BFC. Een week om uit te rusten en van blessures te genezen. Misschien kunnen we volgende week weer even stunten.

Een Toeschouwer

Sportpark

Secretariaat

Volg ons ook op